Serce w smutek obleczone

Serce w smutek obleczone,

zanieś do Stwórcy swojego.
Bóg też serce miał zranione,
gdy umrzeć musiał – Syn Jego!

Bóg pojmuje te gorycze,
wnieś więc przed Jego oblicze,
ból..,który szarpie serce twe.
Bóg jest wstanie, ukoić je.

Któż zrozumieć ten ból Matki może,
której oczy, nie ujrzą Syna już?
Tylko serce miłosierne, Boże,
więc smutek swój, przed stopy Jego złóż.

 

 

 

Dodatkowe informacje