Bezgranicznie ufając Bogu

Skąd tę siłę ducha bierzesz,
by trwać, mimo bólu, w wierze?

Właśnie z wiary ta moc płynie,
siła ducha-w jej przyczynie.

Lecz skąd nabrać takiej wiary,
by móc czerpać jej-bez miary?

Źródła jej w proroctwach szukaj,
do Noego drzwi-zapukaj.

Przypatrz się Abrahamowi,
przypatrz się też-Jakubowi.
Dawid wiary jest przykładem,
i Salomon szedł jej śladem.

Daniel będąc w dole z lwami,
Boga ufnie czcił ustami.
Spójrz na życie Mojżeszowe,
Jozuego, Józefowe.

Ijob.., w bezgranicznej wierze,
cierpiąc, wielbił Boga szczerze.
Trzech młodzieńców w ogniu pieca,
Bogu ufnie się poleca!


Cierpiał wiele, sam Syn Boży,
zanim Okup, za nas złożył.
Dech opuścił Jego ciało,
gdy się wszystko - wykonało

Kościół Pański cierpiał srogo,
chodząc Chrystusową drogą.
Wszystkim tym, co wielbią Pana,
droga cierpień-jest wskazana.

Mieć nie może zrozumienia,
komu obcy ból cierpienia.
Dla swych bliskich, bliźnich swoich,
nim się bólem-nie napoi.

Skąd się pewność twoja bierze,
że w właściwej jesteś wierze?

Człowiekowi rozum dał Bóg,
by umysłęm, oceniać mógł!

Lecz uwierzyć nie jest wstanie,
kto ma w sobie-zadufanie.
Kto nic nie wie, o pokorze,
ten wierzącym być - nie może!

Wierny, zawsze ufa Bogu,
Chrystusową chodzi drogą.
Znosi próby, doświadczenia,
a więc także i-cierpienia!

Dodatkowe informacje