Niebo roziskrzone gwiazdami

Gdy patrzę na niebiosa, pełne gwiazd,
widzę tam coś cudownego!
Jakoby wiele rozświetlonych miast,
u stóp Boga Wszechmocnego.

Gdy patrzę, na gwiaździstej nocy cud,
na ten wielki-Wszechświat cały!
To wiem, że nie był to daremny trud,
Bożych rąk, co go stwarzały.

Boża twórczość, świadczy o miłości,
jaką darzy On, człowieka.
Sfera przyszłej, Boskiej działalności,
swoim Planem - wprost urzeka!

Na firmamencie nieba gwiezdnego,
innych światów wypatruję.
Tych, w których Bóg dla ludu świętego,
mieszkania przygotowuje.

Przymioty Boga są niezgłębione,
do pokory nas skłaniają.
Jego Istoty, tak nieskończonej,
nasze umysły - nie ogarniają.

Patrzę w niebo roziskrzone gwiazdami,
na twórczość Boga cudowną.
Patrzę tak, z otwartymi ustami,
Cześć oddając, niewymowną!

Dodatkowe informacje