O rzeczach czystych rozmyślać trzeba

Szczęściem jest móc, poznać i zrozumieć,
urok charakteru Bożego.
Lecz by to osiągnąć, trzeba umieć,
wnieść się umysłem - do Niego!

Miłować, i rozwijać w sobie to,
co najczystsze, co chwalebne.
By przykrym było dla nas, wszelkie zło,
i wszelkie myśli, haniebne!

O rzeczach czystych rozmyślać trzeba,
myśleć o nich, duszą całą!
Wznosić się umysłem, aż do nieba,
ażby serce - weń wzleciało.

Mieć w wielkiej cenie, wielkość prawdziwą,
widząc ją w kimś-doceńmy to.
Bezgrzesznym życiem, drogą cnotliwą,
zniszczyć można, każdą myśl złą!

Charakter Boga, Syna Bożego,
ten tylko pojmować może,
kto wiernie chodzi śladami Jego,
wspierając się Słowem Bożym.

Zacny charakter, dobre zasady,
rozwijać wciąż w sobie trzeba.
Coraz wyżej, na ile dasz rady,
by sercem być, jak najbliżej nieba.

A gdy już umysł nasz będzie wolny,
od wszelakiej nieczystości,
dopiero wówczas będzie on zdolny,
do najpiękniejszej miłości!

Ta miłość, będzie w stanie ducha wznieść,
wysoko, aż do nieba bram!
Uwielbiać Boga, oddawać Mu Cześć,
odpocząć sobie - w górze, tam.

Dodatkowe informacje