Tęsknota do Królestwa

O, jakże tęsknię do Królestwa tego,
co sprawiedliwość będzie tronem jego.
Gdzie miłosierdzie ważyć będzie ludzi,
gdzie błąd, nikogo już nie będzie łudzić.
Bowiem Słońce Prawdy oświeci ten świat,
by nauczać narody - przez tysiąc lat!

Nie będzie na ziemi już, zwodzącego,
by świat mógł poznać, Boga jedynego!
A będzie wielu, ogromne miliony..,
ze śmierci - do życia ludzi zbudzonych.
Miłość Boga, w grobie nie pozostawi
ludu, który Jezus krwią kupił, Zbawił!

Poznają wszyscy miłosierdzie Boga,
wielkie serce Syna Jego - poznają.
Będą chodzić po świętych, Pańskich drogach,
służąc Chrystusowi, z Bogiem się jednając.
O, jakże tęsknię do Królestwa tego..,
w nim, żadna krzywda się nie ostoi.
Nie będzie łez, ani krzyku żadnego,
gdzie człowiek, człowieka-już się nie boi!

Każdy serce mieć będzie, miast kamienia,
znikną choroby, wszelakie cierpienia.
W tym Królestwie, i ziemia się odrodzi,
by ludzkość nakarmić. By dla niej rodzić!
Wznoszę oczy wzwyż, do Wszechmogącego,
szepcząc me tęsknoty, ślę je do Niego.
Wiem jednak, iż według Planu nastanie,
na ziemi - Chrystusowe Królowanie!

Dodatkowe informacje