Iść i nie upadać

Piękna to rzecz iść, i nie upadać,
z radosną twarzą w niebo spoglądać.
Ze spokojem Królestwa wyglądać,
przed snem dziękczynienie Bogu składać.
Z tym przekonaniem, że
Bogu służyło się!

Służyć Bogu gorliwie, i godnie,
dni dobre lub złe, znosić pogodnie.
Wzorować się na najświętszym Panu,
nim szanse - ostatnimi się staną.
I radować się tym,
że Bóg, jest Bogiem mym!

Piękna to rzecz, rozumieć Plan Boży,
piękna to rzecz, gdy oceniać umiesz.
Gdy przywilej tej łaski rozumiesz,
że umysł twój, dobry Bóg otworzył.
Że dziś widzieć możesz,
przyszłe sprawy Boże.

Piękna to rzecz iść, i nie upadać,
a nawet, jeśli to się już stanie.
Modlitwę z pokornym wołaniem,
w sercu skruszonym, przed Bogiem składać.
Bo najważniejsze jest dziś,
podnieść się - i dalej iść!

Iść, a nawet ciałem stojąc,
iść mocą ducha - za Synem Bożym.
Złożyć swe życie, jak On je złożył,
za Boga i wiarę! Nic się nie bojąc.
Bóg tego wynagrodzi,
kto, choć pada, wciąż chodzi!

Dodatkowe informacje