Gdy ciężkie brzemię

Nic więcej nie mogę ofiarować ci,
jak tylko bukiet tych słów moich.
Siostrzaną miłość przesłać ci w nich,
aby zasiały pokój, w sercu twoim.

Życie człowiekowi bywa strapieniem,
jednak w nim radość, także bywa.
Choć często zorane cierpieniem,
i chociaż nam jego, co dzień ubywa.

Lecz, jakie by nie było, pragniemy żyć,
bo to ludzkie, naturalne tak.
Jednak trzeba blisko Pana być,
zwłaszcza gdy ciężkie brzemię, a sił nam brak

Jezus wspomaga tych, co Mu ufają,
On nie odtrąci, proszącego.
Wiedzą o tym ci, co Go znają,
co swe życie poświęcają – dla Niego!

 

 

Dodatkowe informacje