Obietnicę Boga, w sercu mając

Zejść z tego świata, z życia tego,
odejść tak cicho i, tak promienie.
Tak, jak słońce wieczora każdego,

schodzi, za zasłonę z chmur, codziennie.

Zejść z świata tego, z życia tego,
z poczuciem tym, że ze siebie dałam,
co możliwe było dla słabego-
ciała, w który za życia mieszkałam.

Zejść z tego świata, z życia tego,
gdy sił by służyć Bogu, nie ma już.
Chciałoby się, ach, w Królestwie Jego,
być! Lecz jeszcze nie czas na to, no cóż?

Zejść z tego świata, z życia tego,
bliskich swoich Stwórcy polecając.
Odejść, jak Jezus dnia pamiętnego,
Obietnicę Boga, w sercu mając.

Zejść z tego świata, z życia tego,
bez żalu, z uśmiechem zrozumienia.
Z tym przekonaniem że, dnia pewnego,
będę, w Królestwie – Pana Zbawienia!

 

 

 

 

 

Dodatkowe informacje