Iskra wiary...

Być tą iskierką pośród iskier wielu ,
która z innymi jednoczy się w płomieniu ,
z którymi płonie w tymże świętym celu ,
by przyświecać tym - co pozostają w cieniu.

Być tą iskierką , co lśni w ciemności ,
być iskierką co ogień potrafi zaprószyć ,
być iskierką co potrafi się rozgościć-
w sercach lodowatych , roztopić je - i poruszyć.

Być iskierką , co wśród burzy nie zgaśnie ,
której wichry nie stłumią - ni trzęsienia ziemi.
Być iskierką , co w ogień urasta i jaśniej świeci -
strzelając wokoło - iskrami nowemi...

Być iskierką , iskierką wciąż żywą ,
która nie zgaśnie - choćby z ogniska wypadła.
By w tą nadchodzącą przyszłość burzliwą -
nie przestała być sobą , nie zgasła , nie zbladła..!

Lecz , tak jak owca idąca bez stada ,
narażona jest na napaść wilka okrutnego -
tak też iskierka , która z ogniska wypada -
stać się może łupem - deszczu ulewnego..!

Dlatego proszę Cię Boże , proszę Cię Panie..,
wzmacniaj mnie w burzy i zawiei czas.
Niech ma iskierka - świecić nie przestanie
- choć wzburzą się wody - rozszalałych mas..!

Choćby się przeniosły góry w pośród morza ,
chociażby ziemia się poruszyła.
ufam , że schroni mnie Twa ręka Boża ,
która przez życie mnie prowadziła .

Przetoż się nie boję , przetoż się nie lękam
dopóki - ta iskra wiary - we mnie żyje.
Ona mnie posila , a gdy mnie cierpienie nęka -
czyni , iż ufnie z kielicha ziół gorzkich piję .

Ufam , iż Pan mój i Bóg mi to sprawi
że - gdy ta ziemia cała - zagorze.
z trudów moich i niebezpieczeństw mnie wybawi ,
i pozostać mi tą iskrą Prawdy - dopomoże .

Dodatkowe informacje